Bij een periodieke medische routinecontrole wordt bij de hoofdpersoon in deze monografie een verhoogde PSA-waarde in het bloed geconstateerd. Dat kan een aanwijzing zijn voor prostaatkanker. Dan begint een gang door de medische wereld met een aantal soms pijnlijke onderzoeken. Er wordt een medisch logboek bijgehouden en gegevens daaruit worden vergeleken met feiten die uit het lilaïsch onderzoek naar voren komen.
De auteur schrijft daarover : "Ik heb geprobeerd om op basis van mijn eigen ervaringen een relatie te leggen tussen wat ik heb beschreven als een constante onrust in mijn leven, de spanning die dat oplevert in het bestaan van alle dag, de onmogelijkheid om daar zelf iets aan te veranderen en de uiteindelijke manifestatie van kwaadaardige celdeling in de prostaat. Ik meen voor mezelf daarmee langs lilaïsche weg een van de veroorzakers van mijn onrust ontmaskerd te hebben."

Over de man-vrouw verhouding en de beleving van seksualiteit is sinds de tweede helft van de vorige eeuw veel wetenschappelijk werk verschenen. Deze onderzoekstudie “Onrust en spanning” laat zien dat de lilaca met haar eigen onderzoeksmethode een heel nieuw licht werpt op het wezen van alles wat er in de elektronen, de atomen en in de cellen aanwezig aanwezig is. Dat geldt dus ook voor wat er zichtbaar is in de cellen bij celdeling onder invloed van prostaatkanker.

Overigens is de PSA-waarde na enige tijd weer normaal en volgt een kort proces om uit het medische circuit te geraken. Dit alles wordt op een nuchtere en lezenswaardige manier opgetekend. Door de ontdekkingen vanuit de lilaca naast medische gegevens en handelingen te leggen ontstaat een interessant beeld over de mogelijkheden van de lilaca. Het medisch handelen wordt daarbij niet ter discussie gesteld.